Podróż...

ból nadal klei się do skóry
moja podróż nie ma końca

czas potężnie przmeija
tak trudno oswoić park

nic tak nie skrzy
jak odległość
którą pokonują nasze słowa

opowiadam ci o wojnie
w sobie
puste dwie godziny
usta bez oddechu

narodze się jeszcze 400 razy
zarażona miłością

nim w sercu
jak w burdelu
zamknę wreszcie drzwi.

posłuchaj mnie K